این یک روایت آموزشی است؛ نه گزارش یک رخداد واقعی مشتری. جزئیات اسم فایل و دامنه ساده‌سازی شده‌اند تا روی روش تمرکز کنیم.

ورودی

پیوست Report-Final.iso از یک کمپین فیشینگ داخلی گزارش می‌شود. اسکنرها دوبرچسب می‌دهند؛ یکی Trojan عمومی، یکی مشکوک. تیم می‌خواهد قبل از بلوکهٔ گسترده، رفتار را ببیند.

اجرا

نمونه در آزمایشگاه سیستم‌کال روی مهمان ویندوز اجرا می‌شود. بازپخش دسکتاپ نشان می‌دهد ISO سوار می‌شود و کاربر (شبیه‌سازی) روی setup.exe کلیک می‌کند.

آنچه درخت پردازه گفت

setup.exe → فرزند کوتاه‌عمر → cmd.exe → کپی به %AppData%\WinUpdate\svchost.exe و اجرای آن.

اسم عمداً شبیه سرویس ویندوز انتخاب شده؛ مسیر لو می‌دهد.

رجیستری

در همان دقیقه، مقدار Run در HKCU با نام Windows Update Helper به همان مسیر AppData نوشته می‌شود. این همان داستان Run Key است.

شبکه

svchost.exe چند درخواست DNS به دامنه‌ای تازه می‌زند و روی ۴۴۳ به IP ثابت وصل می‌شود. الگوی زمانی شبیه beacon سبک است؛ نه یک دانلود تکی.

IOCهایی که نگه داشتیم

چیزهایی که دور ریختیم: دامنه‌های telemetry ویندوز در همان بازه.

تصمیم شیفت

نمونه مخرب با persistence و C2. اقدام: بلوکه دامنه، شکار مسیر و Run Key در EDR، ایزوله میزبان‌های مشکوک، ارجاع به IR برای گستره کمپین.

درس روش

  1. اسم فایل در AppData را جدی بگیرید حتی اگر «معتبر» به نظر برسد
  2. شبکه را به پردازه قفل کنید
  3. کم IOC خوب بهتر از لیست بلند است

جمع‌بندی

کیس وقتی ارزشمند است که تیم بتواند فردا تکرارش کند. اگر می‌خواهید چنین جریان‌هایی را روی میز خودتان استاندارد کنید، از دمو یا کاربرد SOC شروع کنید.

پرسش‌های پرتکرار

این کیس چه چیزی را نشان می‌دهد؟

یک نمونه که هم به سرور فرماندهی وصل می‌شود و هم برای ماندن، پایداری می‌سازد.

خروجی قابل‌تحویل این کیس چیست؟

مسیر اجرا، نشانهٔ شبکه و محل پایداری، کنار هم در یک گزارش.